د خپل ډېر اوچت پالونکي د نوم پاکي دې بيانوه.

هغه چې پيداکړي او برابر کړي يې دي.

او هغه چې تقدير يې وټاکلو بيا يې لارښوونه وکړه.

او هغه چې شنه ګيا يې را واېستله.

بيا يې وچ تور وګرځول.

دا دی موږ يې درباندې لولو بيا به يې نه هېروې.

مګر داچې الله وغواړي بېشکه هغه پر ښکاره هم پوهيږي او پر هغه څه هم چې پټ دي.

او تا ته به د اسانۍ لار اسانه کړو.

نو نصیحت وکړه که نصیحت څه ګټه کوي.

څوک چې وېريږي ژر به هغه نصيحت ومني.

او ډډه به ترې کوي څوک چې ډېر بدبخته وي.

هغه چې لوی اور ته ننوځي.

بيا به نه پکې مري او نه به ژوند کولای شي.

په حقيقت کې هغه څوک بريالی شو چې پاک شو.

او د خپل پالونکي نوم یې ياد کړ او لمونځ يې وکړ.

خو تاسې د دنيا ژوند غوره ګڼئ.

او حال داچې آخرت غوره او پايېدونکی دی.

دغه خبرې په رېښتيا په پخوانيو صحيفو کې هم وې.

(يعني) د ابراهيم او موسی په صحيفو کې.