99 : 1
إِذَا زُلْزِلَتِ ٱلْأَرْضُ زِلْزَالَهَا
هنگامی که زمین با شدید‌ترین تکان‌هایش به لرزه درآید.
99 : 2
وَأَخْرَجَتِ ٱلْأَرْضُ أَثْقَالَهَا
و زمین بار‌های سنگینش را بیرون ریزد.
99 : 3
وَقَالَ ٱلْإِنسَـٰنُ مَا لَهَا
و انسان می‌گوید: «آن [= زمین] را چه شده است؟»
99 : 4
يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا
در آن روز، [زمین] تمام خبرهایش را بازگو می‌کند؛
99 : 5
بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَىٰ لَهَا
زیرا که پروردگارت به او [چنین] وحی [و حکم] کرده است.
99 : 6
يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ ٱلنَّاسُ أَشْتَاتًا لِّيُرَوْا۟ أَعْمَـٰلَهُمْ
در آن روز، مردم گروه‌گروه باز می‌گردند تا [نتیجۀ] اعمالشان به آنان نشان داده شود.
99 : 7
فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُۥ
آنگاه هر کس به‌ اندازۀ ذره‌ای کار نیک انجام داده باشد، [پاداشِ] آن را می‌بیند؛
99 : 8
وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُۥ
و هر کس به اندازه ذره‌ای کار بد کرده باشد، [کیفرِ] آن را می‌بیند.