56 : 1
إِذَا وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ
هنگامی که واقعۀ [قیامت] رخ دهد،
56 : 2
لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ
[خواهید دید كه‌] در وقوع آن دروغى نیست؛
56 : 3
خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ
[گروهى را] خوار مى‌كند [و گروهى را] رفعتِ مقام مى‌بخشد.
56 : 4
إِذَا رُجَّتِ ٱلْأَرْضُ رَجًّا
آنگاه كه زمین به سختى لرزانده شود
56 : 5
وَبُسَّتِ ٱلْجِبَالُ بَسًّا
و کوه‌ها به شدت متلاشى شوند
56 : 6
فَكَانَتْ هَبَآءً مُّنۢبَثًّا
و [به صورت] غبارى پراكنده درآیند
56 : 7
وَكُنتُمْ أَزْوَٰجًا ثَلَـٰثَةً
و شما به سه گروه تقسیم شوید:
56 : 8
فَأَصْحَـٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ مَآ أَصْحَـٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ
[گروه نخست:] سعادتمندان [هستند]؛ چه سعادتمندانی [و چه نیکو جایگاهی]!
56 : 9
وَأَصْحَـٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ مَآ أَصْحَـٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ
و [گروه دیگر:] تیره‌بختان [هستند]؛ چه تیره‌بختانی [و چه بد جایگاهی]!
56 : 10
وَٱلسَّـٰبِقُونَ ٱلسَّـٰبِقُونَ
و [سومین گروه:] پیشگامان که [در نیکی‌ها] سبقت گرفتند.
56 : 11
أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلْمُقَرَّبُونَ
آنان مقرّبان [درگاه الهی] هستند.
56 : 12
فِى جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ
در باغ‌های پرنعمت [بهشت جای دارند].
56 : 13
ثُلَّةٌ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ
گروه بسیاری از آنان، از پیشینیان هستند [خواه از امت اسلام یا از امت‌های گذشته]؛
56 : 14
وَقَلِيلٌ مِّنَ ٱلْـَٔاخِرِينَ
و اندکی از آیندگان [و متأخران] هستند.
56 : 15
عَلَىٰ سُرُرٍ مَّوْضُونَةٍ
كه بر تخت‌های گوهرنشان،
56 : 16
مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيْهَا مُتَقَـٰبِلِينَ
روبروى هم تكیه زده‌اند.
56 : 17
يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَٰنٌ مُّخَلَّدُونَ
نوجوانانى جاودان [با طراوت،] همواره گردِ آنان [به خدمت] مى‌گردند.
56 : 18
بِأَكْوَابٍ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍ مِّن مَّعِينٍ
با جام‌ها و کوزه‌ها و پیاله‌هایی از شراب جارى؛
56 : 19
لَّا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنزِفُونَ
[شرابی] كه از نوشیدنش سردرد نمی‌گیرند و دستخوشِ مستى نمی‌شوند.
56 : 20
وَفَـٰكِهَةٍ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ
و از هر ميوه‌اى كه برگزينند؛
56 : 21
وَلَحْمِ طَيْرٍ مِّمَّا يَشْتَهُونَ
و از گوشت هر پرنده‌اى كه دلشان بخواهد؛
56 : 22
وَحُورٌ عِينٌ
و [همسرانی از] حور العین؛
56 : 23
كَأَمْثَـٰلِ ٱللُّؤْلُؤِ ٱلْمَكْنُونِ
همچون مروارید پنهان در صدف؛
56 : 24
جَزَآءًۢ بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ
[اینها همه،] پاداش اعمالشان است.
56 : 25
لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا تَأْثِيمًا
در آنجا [سخن] یاوه و گناه‌آلودی نخواهند شنید؛
56 : 26
إِلَّا قِيلًا سَلَـٰمًا سَلَـٰمًا
مگر سلام و درود [فرشتگان و بهشتیان].
56 : 27
وَأَصْحَـٰبُ ٱلْيَمِينِ مَآ أَصْحَـٰبُ ٱلْيَمِينِ
و [اما] سعادتمندان؛ چه سعادتمندانی!
56 : 28
فِى سِدْرٍ مَّخْضُودٍ
در کنار درختان بی‌خارِ سدر [هستند]؛
56 : 29
وَطَلْحٍ مَّنضُودٍ
و درختان موز با خوشه‌هاى برهم‌نشسته
56 : 30
وَظِلٍّ مَّمْدُودٍ
با سایه‌اى گسترده
56 : 31
وَمَآءٍ مَّسْكُوبٍ
و آبِ همواره روان؛
56 : 32
وَفَـٰكِهَةٍ كَثِيرَةٍ
و میوه‌هاى فراوان
56 : 33
لَّا مَقْطُوعَةٍ وَلَا مَمْنُوعَةٍ
كه نه تمام می‌شود و نه ممنوع می‌گردد،
56 : 34
وَفُرُشٍ مَّرْفُوعَةٍ
و بسترهای برافراشته [و ارزشمند]
56 : 35
إِنَّآ أَنشَأْنَـٰهُنَّ إِنشَآءً
و همسرانى که با آفرینشى ویژه پدید آوردیم [که زیبایی و جوانیِ جاودان دارند]؛
56 : 36
فَجَعَلْنَـٰهُنَّ أَبْكَارًا
و آنان را همواره دوشیزه‌ قرار داده‌ایم
56 : 37
عُرُبًا أَتْرَابًا
و شوهردوستانی هم‌سن‌وسال هستند.
56 : 38
لِّأَصْحَـٰبِ ٱلْيَمِينِ
[همۀ این نعمت‌ها،] براى سعادتمندان است
56 : 39
ثُلَّةٌ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ
كه برخی از آنان از پیشینیان
56 : 40
وَثُلَّةٌ مِّنَ ٱلْـَٔاخِرِينَ
و برخی دیگر از متأخران هستند.
56 : 41
وَأَصْحَـٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصْحَـٰبُ ٱلشِّمَالِ
و [اما] تیره‌بختان؛ چه تیره‌بختانی!
56 : 42
فِى سَمُومٍ وَحَمِيمٍ
در میان باد سوزان و آب جوشان قرار دارند
56 : 43
وَظِلٍّ مِّن يَحْمُومٍ
و سایه‌هایى از دود سیاه
56 : 44
لَّا بَارِدٍ وَلَا كَرِيمٍ
كه نه خنک است و نه خوش.
56 : 45
إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ
آنان در دنیا ثروتمند و سرکش بودند
56 : 46
وَكَانُوا۟ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلْحِنثِ ٱلْعَظِيمِ
و بر گناه بزرگِ [شرک] اصرار می‌ورزیدند؛
56 : 47
وَكَانُوا۟ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ
و می‌گفتند: «آیا هنگامی که مردیم و خاک و استخوان شدیم، برانگیخته خواهیم شد؟
56 : 48
أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ
آیا نیاکان ما [نیز برانگیخته می‌شوند]؟»
56 : 49
قُلْ إِنَّ ٱلْأَوَّلِينَ وَٱلْـَٔاخِرِينَ
[ای پیامبر، به کافران] بگو: «بی‌تردید، گذشتگان و آیندگان،
56 : 50
لَمَجْمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَـٰتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ
همه در وعده‌گاهِ قیامت جمع خواهند شد».
56 : 51
ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلْمُكَذِّبُونَ
آنگاه شما، اى گمراهان تكذیب‌كننده،
56 : 52
لَـَٔاكِلُونَ مِن شَجَرٍ مِّن زَقُّومٍ
قطعاً از [میوۀ] درخت زَقّوم خواهید خورد؛
56 : 53
فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ
و شکم‌ها را از آن انباشته مى‌كنید؛
56 : 54
فَشَـٰرِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ ٱلْحَمِيمِ
آنگاه روی آن، آب جوشان مى‌نوشید؛
56 : 55
فَشَـٰرِبُونَ شُرْبَ ٱلْهِيمِ
همچون شترانِ عطش‌زده.
56 : 56
هَـٰذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ ٱلدِّينِ
این پذیرایىِ آنان در روز جزاست.
56 : 57
نَحْنُ خَلَقْنَـٰكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ
ماییم كه شما را [از هیچ] آفریده‌ایم؛ پس چرا [آفرینشِ دوباره را] باور ندارید؟
56 : 58
أَفَرَءَيْتُم مَّا تُمْنُونَ
آیا به نطفه‌ای که [در رحِم همسرانتان] می‌ریزید، توجه كرده‌اید؟
56 : 59
ءَأَنتُمْ تَخْلُقُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلْخَـٰلِقُونَ
آیا شما آن را مى‌آفرینید یا ما آفریننده‌اش هستیم؟
56 : 60
نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ ٱلْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ
ما مرگ را در میان شما مقدر کردیم و ناتوان نیستیم
56 : 61
عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ أَمْثَـٰلَكُمْ وَنُنشِئَكُمْ فِى مَا لَا تَعْلَمُونَ
كه امثال شما را جایگزین [خودتان] كنیم و شما را به گونه‌اى كه از آن بى‌خبرید، [در آفرینشى نو] پدید آوریم.
56 : 62
وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ ٱلنَّشْأَةَ ٱلْأُولَىٰ فَلَوْلَا تَذَكَّرُونَ
شما كه از آفرینش نخستین به روشنى آگاه شده‌اید، چرا [به یاد آخرت نمی‌افتید و] پند نمی‌گیرید؟
56 : 63
أَفَرَءَيْتُم مَّا تَحْرُثُونَ
آیا به دانه‌هایى كه مى‌كارید، توجه كرده‌اید؟
56 : 64
ءَأَنتُمْ تَزْرَعُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلزَّٰرِعُونَ
آیا شما هستید كه آن را مى‌رویانید یا ما رویاننده‌ایم؟
56 : 65
لَوْ نَشَآءُ لَجَعَلْنَـٰهُ حُطَـٰمًا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ
اگر مى‌خواستیم، آن را خاشاک مى‌كردیم؛ چنان كه شگفت‌زده شوید.
56 : 66
إِنَّا لَمُغْرَمُونَ
[و چنان آن را نابود می‌کردیم که بگویید:] «ما زیان کرده‌ایم؛
56 : 67
بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ
بلكه همه چیز را از دست داده‌ایم».
56 : 68
أَفَرَءَيْتُمُ ٱلْمَآءَ ٱلَّذِى تَشْرَبُونَ
آیا به آبى كه مى‌نوشید توجه كرده‌اید؟
56 : 69
ءَأَنتُمْ أَنزَلْتُمُوهُ مِنَ ٱلْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنزِلُونَ
آیا شما آن را از ابر فروباریدید یا ما فرودآورندۀ آن هستیم.
56 : 70
لَوْ نَشَآءُ جَعَلْنَـٰهُ أُجَاجًا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ
اگر مى‌خواستیم، آن را بسیار شور و تلخ مى‌کردیم؛ پس چرا شکر به جای نمی‌آورید؟
56 : 71
أَفَرَءَيْتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِى تُورُونَ
آیا به آتشى كه مى‌افروزید توجه كرده‌اید؟
56 : 72
ءَأَنتُمْ أَنشَأْتُمْ شَجَرَتَهَآ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنشِـُٔونَ
آیا شما درختش را آفریده‌اید یا ما آفریده‌ایم؟
56 : 73
نَحْنُ جَعَلْنَـٰهَا تَذْكِرَةً وَمَتَـٰعًا لِّلْمُقْوِينَ
ما این آتش را وسیلۀ یادآورى [عذاب دوزخ] و مایۀ برخوردارى [و راحتی] مسافران قرار داده‌ایم.
56 : 74
فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ
پس [ای پیامبر،] به نام پروردگارِ بزرگت تسبیح گوى [و او را به پاکی یاد کن].
56 : 75
۞ فَلَآ أُقْسِمُ بِمَوَٰقِعِ ٱلنُّجُومِ
سوگند به جایگاه ستارگان
56 : 76
وَإِنَّهُۥ لَقَسَمٌ لَّوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ
که اگر بدانید، سوگند بزرگی است.
56 : 77
إِنَّهُۥ لَقُرْءَانٌ كَرِيمٌ
كه این [گفتار]، قرآنى گرانقدر است؛
56 : 78
فِى كِتَـٰبٍ مَّكْنُونٍ
در لوح محفوظ قرار دارد.
56 : 79
لَّا يَمَسُّهُۥٓ إِلَّا ٱلْمُطَهَّرُونَ
جز فرشتگان پاک‌سیرت، کسی [آن را نمی‌بیند و] به آن دسترسی ندارد.
56 : 80
تَنزِيلٌ مِّن رَّبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ
از سوی پروردگار جهانیان نازل شده است.
56 : 81
أَفَبِهَـٰذَا ٱلْحَدِيثِ أَنتُم مُّدْهِنُونَ
آیا این سخن را سبک [و غیر قابل اعتنا] مى‌دانید؟!
56 : 82
وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ
و به جای شکرِ روزی‌هایی که به شما داده شده است، آن را دروغ می‌پندارید؟
56 : 83
فَلَوْلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلْحُلْقُومَ
آنگاه كه [جان یکی از شما هنگام جان‌کندن] به گلوگاه مى‌رسد
56 : 84
وَأَنتُمْ حِينَئِذٍ تَنظُرُونَ
و شما در آن هنگام نظاره مى‌كنید
56 : 85
وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنكُمْ وَلَـٰكِن لَّا تُبْصِرُونَ
و ما از شما به او نزدیک‌تریم؛ ولى نمى‌بینید.
56 : 86
فَلَوْلَآ إِن كُنتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ
اگر [در برابر اعمالتان] جزا داده نمی‌شوید [و به گمانتان قیامتی نیست]،
56 : 87
تَرْجِعُونَهَآ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ
پس آن [روح] را [به بدن] بازگردانید، اگر راست می‌گویید.
56 : 88
فَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ
اما اگر او در زمرۀ مقرّبان باشد،
56 : 89
فَرَوْحٌ وَرَيْحَانٌ وَجَنَّتُ نَعِيمٍ
در آرامش و گشایش و بهشت پرنعمت است؛
56 : 90
وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنْ أَصْحَـٰبِ ٱلْيَمِينِ
و اگر در زمرۀ سعادتمندان باشد،
56 : 91
فَسَلَـٰمٌ لَّكَ مِنْ أَصْحَـٰبِ ٱلْيَمِينِ
[به او گفته می‌شود:] «سلامت و امنیت بر تو باد، که از سعادتمندان هستی»؛
56 : 92
وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُكَذِّبِينَ ٱلضَّآلِّينَ
اما اگر از تکذیب‌کنندگان گمراه [و در زمرۀ تیره‌بختان] باشد،
56 : 93
فَنُزُلٌ مِّنْ حَمِيمٍ
با آب جوشان [از او] پذیرایی می‌شود
56 : 94
وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ
و به [آتش] دوزخ در‌می‌آید.
56 : 95
إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلْيَقِينِ
این [وعدۀ پاداش و عذاب،] یقیناً حقیقت دارد [و تردیدی در وقوع آن نیست].
56 : 96
فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ
پس [ای پیامبر،] با [ذکرِ] نامِ پروردگار بزرگت [او را] تسبیح گوی.