114 : 1
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ
[ای پیامبر،] بگو: «به پروردگار مردم پناه می‌برم،
114 : 2
مَلِكِ ٱلنَّاسِ
فرمانروای مردم،
114 : 3
إِلَـٰهِ ٱلنَّاسِ
معبود مردم،
114 : 4
مِن شَرِّ ٱلْوَسْوَاسِ ٱلْخَنَّاسِ
از شرِ [شیطانِ] وسوسه‌گر که [به هنگام ذکر الله،] پنهان می‌گردد؛
114 : 5
ٱلَّذِى يُوَسْوِسُ فِى صُدُورِ ٱلنَّاسِ
همان [وسوسه‌گری] که در دل‌های مردم وسوسه می‌کند؛
114 : 6
مِنَ ٱلْجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ
از جنیان [باشد] و [یا از] آدمیان».