104 : 1
وَيْلٌ لِّكُلِّ هُمَزَةٍ لُّمَزَةٍ
وای بر هر غیبت‌کننده [و] عیبجوی‌!
104 : 2
ٱلَّذِى جَمَعَ مَالًا وَعَدَّدَهُۥ
[همان] کسی که مال فراونی گرد می‌آورد و آن را بارها می‌شمارد.
104 : 3
يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُۥٓ أَخْلَدَهُۥ
گمان می‌کند که مالَش او را جاودانه می‌سازد.
104 : 4
كَلَّا ۖ لَيُنۢبَذَنَّ فِى ٱلْحُطَمَةِ
هرگز چنین نیست [که او گمان می‌کند]؛ قطعاً در آتشِ درهم‌کوبنده انداخته خواهد شد.
104 : 5
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحُطَمَةُ
و [ای پیامبر،] تو چه می‌دانی که آتشِ درهم‌کوبنده چیست؟
104 : 6
نَارُ ٱللَّهِ ٱلْمُوقَدَةُ
آتش برافروختۀ الهی است؛
104 : 7
ٱلَّتِى تَطَّلِعُ عَلَى ٱلْأَفْـِٔدَةِ
[آتشی] که بر دل‌ها چیره می‌گردد [و می‌سوزانَد].
104 : 8
إِنَّهَا عَلَيْهِم مُّؤْصَدَةٌ
بی‌گمان، آن [آتش] بر آنان بسته شده [و از هر سو محاصره‌شان کرده] است.
104 : 9
فِى عَمَدٍ مُّمَدَّدَةٍۭ
[افروخته] در ستون‌های بلند است.