101 : 1
ٱلْقَارِعَةُ
[آن] فروکوبنده.
101 : 2
مَا ٱلْقَارِعَةُ
[آن] فروکوبنده چیست؟
101 : 3
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْقَارِعَةُ
و تو چه ‌دانی که [آن] فروکوبنده چیست؟
101 : 4
يَوْمَ يَكُونُ ٱلنَّاسُ كَٱلْفَرَاشِ ٱلْمَبْثُوثِ
روزی‌ که مردم مانند پروانه‌های پراکنده [حیران و سرگردان] خواهند بود.
101 : 5
وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ ٱلْمَنفُوشِ
و کوه‌ها مانند پشم رنگینِ حلاجی‌شده خواهند شد.
101 : 6
فَأَمَّا مَن ثَقُلَتْ مَوَٰزِينُهُۥ
و اما هر کس که [در آن روز،] کفّۀ میزانش سنگین باشد،
101 : 7
فَهُوَ فِى عِيشَةٍ رَّاضِيَةٍ
[در بهشت،] در زندگی رضایت‌بخشی خواهد بود.
101 : 8
وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَٰزِينُهُۥ
و اما هر کس که کفّۀ میزانش سبک باشد،
101 : 9
فَأُمُّهُۥ هَاوِيَةٌ
[مسکن و] پناهگاهش «هاویه» است.
101 : 10
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا هِيَهْ
و تو چه دانی که آن [هاویه] چیست؟
101 : 11
نَارٌ حَامِيَةٌۢ
آتشی است سوزان [و شعله‌ور].