100 : 1
وَٱلْعَـٰدِيَـٰتِ ضَبْحًا
سوگند به اسبهای دونده که نفسزنان [به سوی میدان جهاد] پیش میروند.
★
100 : 2
فَٱلْمُورِيَـٰتِ قَدْحًا
و سوگند به اسبهایی که [با برخورد سُمهایشان به سنگها] جرقۀ [آتش] ایجاد میکنند.
★
100 : 3
فَٱلْمُغِيرَٰتِ صُبْحًا
باز سوگند به اسبهایی که در صبحگاهان [بر دشمن] یورش میبرند.
★
100 : 4
فَأَثَرْنَ بِهِۦ نَقْعًا
و در آن هنگام گرد و غبار برمیانگیزند.
★
100 : 5
فَوَسَطْنَ بِهِۦ جَمْعًا
آنگاه در دل [سپاه دشمن] میتازند.
★
100 : 6
إِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٌ
یقیناً انسان در برابر [نعمتهای] پروردگارش بسیار ناسپاس است،
★
100 : 7
وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ
و بیگمان، او [خود] بر این [ناسپاسی] گواه است،
★
100 : 8
وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلْخَيْرِ لَشَدِيدٌ
و همانا او علاقۀ فراوانی به مال [دنیا] دارد.
★
100 : 9
۞ أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِى ٱلْقُبُورِ
آیا او نمیداند که در آن روز، آنچه در گورهاست، [همه زنده و] برانگیخته میشوند؟
★
100 : 10
وَحُصِّلَ مَا فِى ٱلصُّدُورِ
و آنچه در سینههاست [همه] آشکار میگردد.
★
100 : 11
إِنَّ رَبَّهُم بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّخَبِيرٌۢ
یقیناً در آن روز، پروردگارشان کاملاً به [وضع و حال] آنان آگاه است.
★